Boksen heeft vanaf het begin een plaats gehad op de Griekse spelen waarvan de Pythische, Nemeïsche, Isthmische, Pan-Atheneïsche en de Olympische Spelen de belangrijkste waren. Het programma van de eerste Olympische spelen in 776 voor Chr. bevatte naast wagenrennen, hardlopen, discus en speerwerpen, worstelen, ook boksen. De eerste overwinnaar waarvan melding wordt gemaakt is Omastus in 688 v. Chr. Na deze periode duikt het boksen weer op in Engeland in de 18e eeuw. Hier ontstaat de 'Prize Ring' in de school van James Figg, die zich in 1730 uitriep tot kampioen van Engeland. Er werd gebokst met blote vuisten, het waren all-in fights.

De Regels

Met Jack Brouthon, een leerling van James Figg, kwamen in 1743 de eerste regels. Hij wordt de vader van het Engelse boksen genoemd. De bloeiperiode van de Prize-Ring bereikte haar hoogtepunt rond 1785. Het boksen had toen de aandacht van adel, vorsten en publiek. De gevechten speelden zich voornamelijk af in de open lucht. De ring had een afmeting van 24 voet met daarom heen een grotere ring voor helpers en vrienden. Er waren twee scheidsrechters die vaak nog een jurylid aanwezen voor het bepalen van de uitslag.

De wedstrijd eindigde wanneer een van beiden opgaf of verslagen was. Een ronde eindigde wanneer een van beiden door een stoot of worp neer ging. Dan was er een pauze van 30 seconden, waarna de boksers nog 8 seconden kregen om de scratch te bereiken. De scratch was een vierkant in het midden van de ring met zijden van een yard. Soms werden aangeslagen boksers door hun helpers naar de scratch gedragen.

Het verval van de Prize Fight liet nu ook niet lang meer op zich wachten. Opzettelijk verliezen voor geld kwam herhaaldelijk voor. Ten gevolge van wedstrijden met dodelijke afloop werden rechtzittingen gehouden, waarna het boksen verder in het geheim plaats moest vinden. In 1860 introduceerde de markies van Queensberry zijn nieuwe regels. Hier begint de periode van "glove fighting".

De boksers werden ingedeeld in drie gewichtsklassen: licht-, midden- en zwaargewicht. Al het worstelen werd verboden en de partijen bestonden uit een vast aantal ronden van een bepaalde tijd. Het waren nu geen ‘finish-fights’ meer (twee ronden van 3 en een ronde van 4 minuten). De beoordeling geschiedde door een scheidsrechter en twee touwrechters. Met deze zgn. "Friendly Glove Contests" werd de basis voor het moderne boksen gelegd.

Westrijdverloop

Boksen is dus een tactische vechtsport waarbij ringinzicht, de coördinatie van voeten, ogen en handen, en conditie centraal staan. Twee tegenstanders proberen punten te scoren door elkaar op de juiste trefvlakken te raken. Dat kan door enkele stoten of combinatie van verschillende stoten; de directe stoot, de opstoot en de hoek. Kracht hierbij is minder nodig, wel pure snelheid. Daarom is boksen geen krachtsport.
 

Naast het traditionele mannenboksen worden ook bokskampioenschappen voor vrouwen gehouden. Het amateurboksen wordt in Nederland, nergens anders, in verschillende categorieën verdeeld. Een bokser die voor het eerst de ring in gaat kan niet tegen bijvoorbeeld een jongen boksen die zes of zeven kilo zwaarder is of tegen iemand die al drie of meer partijen gewonnen heeft.

Een bokswedstrijd verloopt over meerdere ronden van enkele minuten. De hoeveelheid ronden en minuten is afhankelijk van het type wedstrijd (amateur, professioneel en/of kampioenschap). Elke wedstrijd wordt geleid door één scheidsrechter, die met de deelnemers in de ring staat. Een jury kent punten toe; wie de tegenstander knock-out (KO) slaat of de meeste punten verzamelt, is de winnaar.
 

Bij het senioren (18 t/m 34 jaar) boksen is het tijdsverloop van de wedstrijden alsvolgt:

N-klasse: 3x3 minuten

C-klasse: 3x2 minuten

B-klasse: 3x2 minuten

A-klasse: 3x2 minuten

Er wordt tijdens de meeste amateurbokswedstrijden gewerkt met de "box-pointer". De boxpointer is een computersysteem dat de punten telt wanneer de jury-leden op hun kastje drukken voor een bepaalde bokser (rode of blauwe hoek). Wanneer er meerdere juryleden, 3 van de 5 of meer, op hetzelfde moment drukken wordt er een punt toegekend. Wanneer het puntenverschil voor de laatste ronde oploopt tot groter dan 20 bij de mannen of groter dan 15 bij de vrouwen, wordt de wedstrijd gestaakt en is de bokser die achter staat "overclassed".

Prof-boksers worden ingedeeld in de volgende gewichtsklassen:

1.     Super Fly:          115 lbs 52.16 kg

2.     Bantam:            118 lbs 53.52 kg

3.     Super Bantam:   122 lbs 55.34 kg

4.     Feather:            126 lbs 57.15 kg

5.     Super Feather:   130 lbs 58.97 kg

6.     Light:                135 lbs 61.23 kg

7.     Super Light:       140 lbs 63.50 kg

8.     Welter:              147 lbs 66.68 kg

9.     Super Welter:     154 lbs 69.85 kg

10.  Middle:              160 lbs 72.57 kg

11.  Super Middle:     168 lbs 76.20 kg

12.  Light Heavy:       175 lbs 79.38 kg

13.  Cruiser:              190 lbs 86.18 kg

14.  Heavy:            +190 lbs + 86.18 kg

Ook bij de professionals heeft elke gewichtsklasse een eigen kampioen.

Boksen als Lichaamsbeoefening

Het boksen als lichaamsoefening legt het accent op de bokstraining, die om haar totale karakter gewaardeerd wordt. Het zal natuurlijk bovenal beoefend worden door hen die daarvoor lichamelijk en geestelijk het meest geschikt zijn. Bij het boksen is immers het hele lichaam in actie, er wordt veel spierarbeid verricht, hetgeen een intensivering betekent van het zenuwstelsel, de ademhaling en de bloedsomloop. Bovendien moeten het skelet en de organen een grote belasting kunnen opbrengen. Door bokstraining treedt een vergroting van het fysiologisch prestatievermogen op.

Dit is één van de redenen dat zoveel recreatiesporters in deze tijd, waarin overal reclame gemaakt wordt voor het bewegen en trimmen, kiezen voor de bokssport. Opgemerkt dient hierbij te worden dat de bokssport niet bij uitstek geschikt is voor krachtpatsers. Integendeel, iedereen (dit geldt ook voor vrouwen;) kan leren boksen, hetgeen zeer belangrijk is. In een tijd dat het gevoel van onbehagen op straat steeds groter wordt, doordat de criminaliteit toeneemt.

Boksen is een spel van methodisch vechten, waarbij aanwezige krachten doelmatig moeten worden gebruikt. Iemand die snel en beweeglijk is heeft veel voordeel op iemand die alleen maar groot en sterk is. Het maken van punten is in de wedstrijdsport het belangrijkste en wordt gewaardeerd, terwijl het als een wildeman in het rond slaan zonder doel te treffen misschien wel spectaculair kan zijn, maar niet voor waardering in aanmerking komt. Ook een harde stoot heeft een gelijke waardering ten opzichte van een zachte stoot, het raken telt, niet de kracht.