Jerome Le Banner VS. Semmy Schilt

Deze eerste halve finale barstte gelijk los doordat Jerome le Banner flink aanvallend vocht. Semmy Schilt had moeite om hem op afstand te houden en vocht daardoor ook vrij behoudend. Echter was Sem zeer geconcentreerd en wachtte zijn kans af om Jerome af te straffen voor zijn roekeloosheid.

Aan het eind van de eerste ronde was er dan ook een tegenaanval van Sem die ervoor zorgde dat Jerome behoorlijk dizzy werd. Een goede knie van Schilt tegen het hoofd, liet Jerome heel even sterretjes zien. Schilt ging hierop goed door en deelde flink wat stoten en trappen uit waardoor Jerome vóór de tweede ronde al de nodige fatale schade opliep.

Het was zelfs zo erg dat Jerome de tweede ronde niet eens meer wilde vechten. Zijn coaches waren het hier totaal niet mee eens en douwde gewoon zijn bitje in zijn bek en duwde hem zowat letterlijk de ring weer in. Na nog wat discussie over en weer gaf Le Banner uiteindelijk toe en ging hinkend de tweede ronde in.

Zijn vechtlust hield om hem overeind en met zijn laatste krachten probeerde hij nog wat schade toe te brengen bij Schilt. Schilt zag natuurlijk dat hij last had van zijn been en na een zoveelste lowkick ging Banner neer. Verbazingwekkend stond de Fransman toch weer op en wilde doorgaan met vechten.

Zijn coaches vonden het nu echter genoeg en gooide de witte handdoek in de ring, waarop Jerome zoiets had van “waar slaat dit op, net wilde ik niet vechten, nu wil ik het en dan mag het niet meer!” Uiteindelijk vond hij het toch niet zo erg, omdat hij teveel last had van de blessure. Schilt daarentegen was natuurlijk erg blij, want hij was weer een stap dichterbij de K1 troon!

Remy Bonjasky VS. Peter Aerts

Nu Sem Schilt de eerste halve finale had gewonnen, was het overduidelijk dat de finale weer tussen twee Nederlanders zou gaan. Van de vijftien K-1 finales zou dus voor de 12^e keer een Nederlander winnen. Wie dat zou worden hing natuurlijk ook af van deze halve finale tussen Remy “The Flying Gentleman” Bonjasky en Peter “The Lumberjack” Aerts.

In de eerste ronde ging Remy al vrij snel onderuit. Hij wilde Peter een highkick geven, maar Peter doorzag dit en was snel genoeg om het standbeen van Remy onderuit te halen, voordat de kick zijn hoofd zou raken. Bonjasky ging echter gewoon door met snelle lowkicks en flying knees die Aerts op zijn beurt weer goed wist te blocken.

In de tweede ronde ging Aerts op zijn welbekende manier verder; eerst een aantal stoten en daarna op de benen een aantal lowkicks. Remy daarentegen probeerde Aerts weer met een high-kick te raken, maar die wederom door de counter van Aerts onderuit ging. Remy was hier vrij beduusd van en ging erg voorzichtig vechten, tenminste als je dat vechten kon noemen.

Remy gaf de wedstrijd weg en liet Aerts het verhaal vertellen. Op een gegeven moment kreeg hij zelfs een waarschuwing van de scheidsrechter omdat hij te passief aan het vechten was. Deze waarschuwing schudde Bonjasky weer wakker en zorgde ervoor dat hij er weer even lekker op los sloeg.

De derde ronde was voor beide erg zwaar. Ze waren namelijk erg moe, mede omdat ze eerder die dag al een partij hadden gevochten. In het begin van de ronde was Remy de nog fitter ogende vechter maar door raken stompen op het lichaam hield hij ook weinig lucht meer over. Maar petje af voor hen beide, want tot de laatste seconde gingen zij tot het uiterste en het zou dan ook een zeer spannende beslissing worden.

De jury had het er moeilijk mee maar oordeelde toch unaniem dat Peter Aerts de betere vechter was!  Remy daarentegen was in ieder geval blij dat hij de 2^e ronde had gehaald. Maar met Peter Aerts in de finale konden we dezelfde finale tegemoet zien als vorig jaar! Hoe zou dit aflopen...

Voordat we daar naar konden gaan kijken, was er eerst nog een Super Fight zodat de finalisten zich nog even konden voorbereiden op de grote finale!