Er werd ook niet gevochten in ronden van 2 of 3 minuten. Tijd bijhouden deed men door een holle kokosnoot met een gaatje, te laten drijven in een kom met water. Als deze was gezonken, werd er op een trommel geslagen en de ronde was dan afgelopen. De matchmaking ging niet zoals tegenwoordig met behulp van een weegschaal, maar de twee vechters werden naast elkaar gezet en men vergeleek lengte en lichaamsbouw.

Omstreeks 1930 werden er aantal regels van het internationale boksen ingevoerd. Het doel daarvan was om over de hele wereld als tak van sport erkend te worden. Hierdoor veranderde veel aan het Muay Thai, bepaalde open hand technieken konden niet langer toegepast worden, maar de introductie van de bokshandschoen heeft ook voordelen voor de vechters meegebracht.
Door het vechten in een moderne boksring, de indeling in gewichtsklassen en het opzetten van ranglijsten werd het aantal ernstige blessures aanmerkelijk terug gebracht. Het Muay Thai verspreidde zich langzaam maar zeker over de hele wereld. Amerika en Japan waren de eerste landen.

Wai Kru (Ram Muay)
Voordat een vechter een gevecht begint, voert hij een rituele dans/ schijngevecht uit. De Thai doen dit uit eer en respect voor o.a. het kamp/ de sportschool, hun meester/leraar hun ouders en Boeddha. Tevens zou het kwade geesten afschrikken. Ook dient deze dans als warming-up om de spieren los te maken. Iedereen kan zijn eigen interpretatie weergeven en het hoeft dus niets te maken te hebben met een religieuze handeling.  Bij de uitvoering wordt meestal een traditionele hoofdband, de zgn. “mongkon” gedragen. Het is de vechters toegestaan gedurende het gevecht een “Kruan-grang” te dragen. Deze van textiel of touw vervaardigde talisman bevat vaak beschermende kruiden.

Wong Muay
Een zeer belangrijk onderdeel van de wedstrijden en het ritueel is de muziek. Buiten Thailand wordt van vooraf opgenomen muziek gebruik gemaakt. In Thailand worden wedstrijden met live muziek begeleid. Dit heeft als voordeel dat het volume en de snelheid van de muziek aangepast kan worden aan de gebeurtenissen in de ring. De Wong Muay zoals het orkest genoemd wordt, bestaat uit de Pi Chawa (Java fluit), de Ching (een percussie instrument bestaande uit twee zwaar metalen kommen) en de Clawng Khaek (twee drums die elk een verschillende toonhoogte hebben).

De aspecten van de sport
Vandaag de dag is "Muay Thai" terug gebracht tot een sportvorm, waarbij men gebruik maakt van volledige bescherming en diverse regels/voorschriften. De sport wordt beoefent in diverse disciplines. Kickboksen is een vorm waarbij er geen trappen op de benen gegeven mogen worden en er niet vastgepakt mag worden (clinchen), terwijl bij het Thaiboksen alle technieken zijn toegestaan. De regels en voorschriften verschillen per bond en wordt er wereldwijd gesport met een klasse (niveau) indeling op gewicht, leeftijd en ervaring. Het huidige Muay-Thai is indirect afkomstig uit de gewapende vechtkunst Krabi Krabong. Wanneer een Krabi Krabong vechter zijn wapens niet meer had, kon hij zijn 8 andere lichaamsdelen als dodelijke wapens gebruiken, deze tak wordt Muay-Boran genoemd. Vanuit het dodelijke Muay-Boran is het huidige wedstrijd gerichte Muay-Thai ontstaan. Veel Muay-Boran technieken zijn niet meer toegestaan tijdens wedstrijden omdat deze gewoonweg te dodelijk zijn. Een aantal technieken die wel zijn toegestaan zorgen voor de nodige "oee's" en "aah's" van het publiek.

In het verleden stond Muay-Thai ook bekend als:

-Mai See Sawk

-Muay Pahuyuth

-Chaiaboksen

-Muay Tai

-Siamees Boksen (Siam is de oude naam voor het huidige Thailand)

Het Thaiboksen waarin op het eerste gezicht alles lijkt te zijn toegestaan is men echter toch wel gebonden aan regels. De te gebruiken wapens zijn de vuisten, ellebogen, knieën en de benen. Het zal duidelijk zijn dat met de vuisten de technieken ongeveer identiek zijn van het boksen, het verschil zit hem in het gebruik van de knieën, ellebogen en benen.