Judo is een van oorsprong Japanse vechtsport die rond 1882 is ontworpen door Jigoro Kano. Kano had bij het ontwerpen van de sport, die ontleend is aan oudere verdedigingskunsten als Jiu-jitsu, ook nadrukkelijk een training van de geest voor ogen. Zijn filosofie wordt gekenmerkt door twee begrippen:

1.     Seiryoku Zenyo (Maximale effectiviteit met minimale inzet): wat een persoon doet, moet met optimale inzet van geestelijke en lichamelijke energie gebeuren. In het judo leert men de kracht van de tegenstander te gebruiken om hem ten val te brengen. In het leven is dit het principe van de juiste dingen doen op het juiste moment.

2.     Jita Kyoei (Wederzijds profijt en welbevinden): de spelers dienen respect te hebben voor zichzelf en voor anderen. Bij het beoefenen van het judo leren ze samen te werken om zich de vaardigheden eigen te maken. Zonder tegenstander om mee te judoën kan men de sport immers niet leren; men werpt zelf en wordt op zijn beurt geworpen. Deze opvatting van samenwerkend leren is ook in andere gebieden van het leven geldig.

Neerlands Bekendste Judoka:

Mark Huizinga 

Zen

Hoewel judo een typische Zen-kunst is en tegelijkertijd een filosofie, een esthetiek, een theorie en een praktijk, gebaseerd op het menselijk instinct, wordt het door het merendeel der beoefenaren niet zo gezien. In de Kodokan (= het huis waar men de Tao of Do, de filosofie van het unieke principe, leert) spreekt men er niet veel over; judo is alleen sport geworden.

Het filosofische beginsel leeft echter nog sterk in Japan. Men zou judo kunnen definiëren als een eclectisch stelsel van gevechtstechnieken, die door Jigoro Kano met een opvoedkundig doel zijn samengevoegd. Gunji Koizumi beschreef judo als een wetenschap van studie van de potentiële krachten van lichaam en geest en van de manier om ze in gevechtstechnieken zo doelmatig mogelijk toe te passen.

Daarom heeft het judo te maken met het bestuderen van de wetten der zwaartekracht, dynamica en mechanica, voorzover betrekking hebbend op de functie van het menselijk lichaam en de interrelatie van fysieke, mentale, emotionele en gevoelsmatige acties en reacties en is gebaseerd op een voortdurende en vlijtige training. De gevolgen, die de judotraining heeft op de staat van lichaam en geest, vormen de werkelijke waarde ervan voor ons leven; aldus Koizumi. Doelmatigheid in judo is dus wel een essentieel aspect, maar is slechts middel en niet doel.

Judo als sport

Judo is een sportspel van aanval en verdediging tussen twee personen. De aanvaller wil in balans van de verdediger om hem te werpen, terwijl de verdediger zijn balans wil behouden.  

-Ju Betekent: meegeven zacht, soepel.
-Do Betekent: weg, principe, leer.  

Judo is, zo gezegd, een spel van aanval en verdediging. Judoka's proberen elkaar te werpen of op de grond onder controle te krijgen. De basis van hett judo wordt onderscheiden in twee onderdelen, het kata en randori. Kata (vorm) is een formeel systeem van vooraf vastgestelde oefeningen. Radori (vrij oefenen) wordt zowel standen als op de grond gedaan.

Randori
Randori betekent vrij oefenen, dat wil zeggen dat de keuze van de technieken aan de spelers wordt overgelaten. Na de formele oefening van worpen en controlegrepen kan men dit toepassen in het spel.

Kata

De kata zijn als studieobject is van groot belang, omdat alle technieken op de juiste wijze moet worden uitgevoerd. De kata geven de judoka de mogelijkheid zich te verdiepen in die juiste uitvoering. De officiële Kodokan Kata's zijn:

Nage - no - Kata

Katame - no - Kata

Kime - no -Kata

Ju - no - Kata

Koshiki - no Kata

Seiryoku - Zenyo - Kokumin - Taiiku - no - Kata

Kodokan - Goshin - Jutsu

Kodokan - Joshi - Goshin - Ko

Traditie

Judoka's dragen een witte katoenen broek (zubon) en een jas (Judogi) die door een band (obi) bijeen wordt gehouden. Het geheel noemt men dit een Judo-gi. Tijdens wedstrijden van hoog niveau, zoals bijvoorbeeld de Nederlandse Kampioenschappen, draagt de ene judoka een wit pak en de andere judoka een blauw pak.

Door dit onderscheid is deze dynamische sport beter te volgen voor het publiek en de scheidsrechters. De meisjes mogen een wit T-shirt onder de jas dragen. Judolessen beginnen in geknielde houding waarbij de leraar tegenover de rij leerlingen zit en ze op het commando rei (groeten) ceremonieel naar elkaar buigen om wederzijds respect uit te drukken. De judomat heet tatami.

De kleur van de band geeft de graad van gevorderdheid in het judo aan; een beginner heeft een witte band, waarna geel, oranje, groen, blauw, bruin en zwart volgen (de kyu-graden, die van hoog naar laag genummerd zijn — een hoge graad heeft een laag nummer). De wachttijd tussen Kyu's bedraagt minimaal zes maanden. Tussen 1e Kyu en 1e Dan is de wachttijd minimaal een jaar. Hoe hoger de Dan hoe langer de wachttijd.

 Meer Judo

Judo Demo